τα έχω πάρει
dear diary,
ξεκινάω παρμένη δεν μπορώ πρέπει να τα βγάλω από μέσα μου:
-δεν έχω πάρει ποτέ φακελάκι ή άλλου είδους δωράκι από ασθενή ή συνοδό του από τότε που ασκώ αυτό το κωλοεπάγγελμα(2001)
-δεν έχω γράψει ποτέ φάρμακο φασόν
-δεν τα έχω τσεπώσει από φαρμακευτική ή οποιαδήποτε άλλη παραϊατρική εταιρεία
-δεν παίρνω προμήθειες απ'τα χειρουργικά αναλώσιμα
-δεν έχω κάνει malpractice
δεν τα΄χω κάνει όλα αυτά μέχρι τώρα ,αν και θα μπορούσα λόγω κωλοσυνθηκών.
Ήμουν περήφανη που δούλευα 10-11 εφημερίες/μήνα ,που έμενα 48 και 72 ώρες στο νοσοκομείο,που περνούσα κατά μέσο όρο 80-90 ώρες την εβδομάδα εκεί μέσα...
και λέω ήμουν γιατί δεν παλεύεται αυτό το καρκίνωμα
όσα όνειρα κι αν έχεις,όση θετική ενέργεια κι αν δίνεις
είναι τόσα πολλά που με μειώνουν σαν άνθρωπο και σαν επαγγελματία όλα αυτά τα χρόνια.
Κι από ασθενείς..
Κι από συναδέλφους..
Κι από το ίδιο το σύστημα..
Κι αν δεν έφυγα στο εξωτερικό είναι γιατί έχω 2 μόνο ανθρώπους σε αυτή την ζωή,
την αδελφή μου και το Γιώργο και θέλω να τους έχω κοντά μου
Ούτε αναίσθητη είμαι,ούτε έγινα γιατρός για να έχω έπαρση και να βγάλω χρήματα
κι όλα αυτά δεν στα λέω για να αποποιηθώ των ευθυνών μου
απλά
τα έχω πάρει με το χαμό της Αμαλίας
τα έχω πάρει και με το Ε.Σ.Υ
η ζωή είναι ωραία αλλά είναι κι άδικη
